در شرایط تحریم‌های اقتصادی و نوسانات ارزی، ایده‌هایی مانند تجارت مرزی بدون دلار/یورو و ممنوعیت نگهداری دلار به عنوان جرم امنیت ملی مطرح می‌شود. این نوشتار تحلیلی، سودمندی، چالش‌ها و راهکارهای کاربردی دو ایده را بررسی می‌کند:

۱) تجارت مرزی با ارزهای محلی (ریال، درهم امارات، دینار کویت، ریال قطر و غیره)؛

۲) الزام فروش دلار به دولت و انحصار دولتی بر آن.

هدف، ارزیابی واقع‌بینانه برای سیاست‌گذاری از نگاه و دیدگاه شخصی می باشد و یک نظر کارشناسی نیست. اشتراک این دیدگاه کاربرد حرفه ای نداشته و تنها به زاویه یک پیشنهاد برای رسیدن به بازاری بدون دستکاری توسط دارندگان ارز های غیرملی می باشد.

ایده نخست: تجارت مرزی با ارزهای غیردلار (ریال، درهم، دینار و…)

سودمندی

  • کاهش وابستگی به دلار: با بهره گیری از ارزهای محلی همسایگان (درهم امارات، ریال قطر، دینار کویت، روپیه هند، روبل روسیه،روپیه پاکستان،افغانی، منات ترکمنستان، منات آذربایجان، درام ارمنستان، دینار عراق، لیر ترکیه )، ریسک تحریم‌های SWIFT کم می‌شود و تجارت مرزی آسان تر می‌گردد که این خود باعث گسترش و نیرومند تر شدن کسب و کار های مرزی، روابط همسایگی، عدم وابستگی به یک درگاه برای ورود و صادرات کالا ها می شود.
  • پایداری نرخ ارز: نوسانات دلار کنترل می‌شود؛ مثلاً مبادله ریال-ریال سعودی هزینه تبدیل را حذف می‌کند.
  • تقویت اقتصاد محلی: افزایش صادرات غیرنفتی و تعادل تراز تجاری با همسایگان (طبق آمار گمرک، ۴۰% تجارت ایران مرزی است).

چالش‌ها

  • نقدینگی محدود ارزهای محلی: درهم امارات یا دینار کویت در حجم بالا در دسترس نیست؛ کمبود منجر به تورم وارداتی می‌شود.
  • عدم پذیرش جهانی: تجار خارجی اصرار بر دلار/یورو دارند؛ قاچاق ارز افزایش می‌یابد.
  • پیچیدگی محاسباتی: تفاوت نرخ‌ها نیاز به سیستم‌های تسویه چندارزی دارد.

راهکارهای کاربردی

  • توافقات دوجانبه: امضای پیمان‌های پولی با امارات/قطر (مانند مدل چین-روسیه با یوان-روبل).
  • پلتفرم دیجیتال: ایجاد صرافی مرزی بلاکچین برای تسویه فوری (الهام از mBridge بانک مرکزی چین).
  • مشوق‌های صادراتی: معافیت مالیاتی برای داد و ستدها غیردلاری.
  • ساخت بانک ها مرزی: ویژه مورد کاربرد دو طرف مرز برای نگهداشت ارز های مرز روسیه، قزاقستان، ترکمنستان، آذربایجان، عمان، امارات متحده عربی، قطر، بحرین، کویت، عربستان سعودی، عراق، ترکیه، ارمنستان، پاکستان و افغانستان. که حتی می تواند این بانک ها برای آسان سازی کار تجار دو سوی کشور با یکدیگر با طراحی حواله های تجاری برای آنها فراهم سازد

ایده دوم: جرم‌انگاری نگهداری دلار و انحصار دولتی

سودمندی

  • کنترل تورم ارزی: جمع‌آوری دلارهای تاجران و مردم (میلیاردها دلار خانگی و تاجران) ذخایر دولتی را افزایش می‌دهد و عرضه ارز را متمرکز می‌کند.
  • امنیت ملی: جلوگیری از سوءاستفاده تحریم‌گران از بازار سیاه دلار؛ مشابه سیاست ونزوئلا در کنترل بولیوار.
  • تخصیص بهینه: دولت دلار را برای واردات ضروری (دارو، مواد اولیه) اولویت‌بندی می‌کند.

چالش‌ها

  • نقض حقوق مالکیت: طبق قانون اساسی ایران (اصل ۴۷)، مصادره خصوصی جرم‌انگاری می‌شود و اعتماد عمومی را نابود می‌کند؛ فرار سرمایه به طلا/ارز دیجیتال افزایش می‌یابد.
  • بازار سیاه انفجاری: جرم‌انگاری، دلالان قاچاق را قدرتمندتر می‌کند (مانند دهه ۹۰ با سکه).
  • مشکلات اجرایی: ردیابی دلارهای تجاری و خانگی (میلیون‌ها نفر) نیاز به نیروی عظیم دارد؛ پیشامد فساد دولتی در انحصار است.

راهکارهای کاربردی

  • طرح تشویقی: خرید تضمینی با نرخ جذاب (بالاتر از بازار آزاد) به جای جرم‌انگاری، با مهلت ۶ ماهه.
  • قانون‌گذاری تدریجی: آغاز با ممنوعیت داد و ستدها بالای ۱۰ هزار دلار و ایجاد صندوق ذخیره ارزی ملی.
  • جایگزین‌های دیجیتال: ترویج رمزارزهای ملی (مانند ریال دیجیتال بانک مرکزی) برای داد و ستدها.

By Saeb Khanzadeh

Programmer and Computer Engineer